Kategoria: Poradnik

Interdyscyplinarne leczenie bezzębia oznacza, że diagnostyka, część chirurgiczna, odbudowa protetyczna i późniejsza opieka nie są traktowane jako oddzielne procedury.

Decyzja o umiejscowieniu implantów wpływa na możliwość wykonania mostu. Projekt mostu musi uwzględniać warunki zgryzowe, estetykę oraz dostęp do przestrzeni wymagających czyszczenia. Z kolei późniejsza higiena ma znaczenie dla zdrowia tkanek otaczających implanty i trwałości całego efektu leczenia.

Dlatego chirurg nie planuje zabiegu wyłącznie z perspektywy dostępnej kości, a protetyk nie zaczyna pracy dopiero po zakończeniu implantacji. W prawidłowo prowadzonym procesie część chirurgiczna i protetyczna są planowane wspólnie jeszcze przed zabiegiem.

Zakres pracy poszczególnych osób można przedstawić w uproszczonej tabeli.

Dokładny skład zespołu zależy od potrzeb pacjenta i stopnia skomplikowania przypadku. Kolejność etapów opisaliśmy również w sekcji proces leczenia krok po kroku.

Osoba rozważająca rozległe leczenie implantologiczne może mieć wiele pytań jeszcze przed spotkaniem z lekarzem. Mogą one dotyczyć koniecznych badań, przebiegu konsultacji, organizacji wizyt, kosztów albo czasu potrzebnego na przeprowadzenie poszczególnych etapów.

W Malo Clinic proces może koordynować opiekun pacjenta. Nie podejmuje on decyzji medycznych i nie zastępuje lekarza, ale pomaga pacjentowi przejść przez organizacyjną część leczenia.

Do jego zadań może należeć:

Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów przyjeżdżających do Szczecina z innego miasta lub z zagranicy. Wówczas poszczególne wizyty, badania i procedury muszą zostać odpowiednio zaplanowane.

Pierwsza konsultacja nie powinna sprowadzać się do sprawdzenia, czy w kości można umieścić cztery implanty.

Lekarz musi poznać:

Na tej podstawie można wstępnie określić, czy pacjent może być kandydatem do odbudowy pełnego łuku zębowego na implantach. Kryteria kwalifikacji opisaliśmy szczegółowo we wpisie o tym, dla kogo przeznaczona jest metoda All-on-4.

Lekarz ocenia również, czy część zachowanych zębów można skutecznie wyleczyć. Leczenie bezzębia nie polega na automatycznym usuwaniu wszystkich pozostałych zębów. Ekstrakcje są planowane jedynie wtedy, gdy istnieją ku temu uzasadnione wskazania.

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zebranie danych, których nie można uzyskać wyłącznie na podstawie oglądania jamy ustnej.

Diagnostyka może obejmować:

Badania obrazowe wykonuje odpowiednio przygotowany personel, natomiast ich znaczenie dla planowanego leczenia ocenia lekarz.

Protetyk koncentruje się na przyszłej odbudowie. Ocenia między innymi:

Chirurg implantolog oraz protetyk odpowiadają za inne obszary, ale w leczeniu pełnołukowym ich decyzje są od siebie zależne.

Chirurg planuje bezpieczne wszczepienie implantów. Protetyk przewiduje, jak zostanie na nich osadzony most i jak będzie funkcjonował w jamie ustnej.

Wspólnie należy ustalić między innymi:

Brak odpowiedniej współpracy może prowadzić do sytuacji, w której implanty zostały prawidłowo zintegrowane z kością, ale ich ułożenie utrudnia wykonanie mostu, zachowanie estetyki albo codzienne oczyszczanie.

Interdyscyplinarne planowanie ma ograniczyć takie ryzyko.

Po opuszczeniu kliniki opieka zespołu nie kończy się.

Pierwsze wizyty służą ocenie:

W zależności od potrzeb kontrolę może przeprowadzać chirurg implantolog, protetyk albo obaj specjaliści.

Chirurg ocenia przede wszystkim proces gojenia oraz tkanki otaczające implanty. Protetyk sprawdza funkcjonowanie mostu, zgryz oraz stan elementów protetycznych.

Implanty nie są podatne na próchnicę, ale otaczające je tkanki mogą zostać objęte stanem zapalnym.

Pod mostem mogą gromadzić się resztki jedzenia i płytka bakteryjna. Dlatego sama tradycyjna szczoteczka może nie wystarczyć do dokładnego oczyszczania wszystkich powierzchni.

Higienistka uczy pacjenta:

Podczas profesjonalnej higienizacji usuwa złogi z miejsc, do których pacjent nie jest w stanie dotrzeć samodzielnie, i ocenia codzienną skuteczność oczyszczania. Jeżeli zauważy niepokojące zmiany, kieruje pacjenta do lekarza.

Higienistka uczestniczy w długoterminowej opiece nad tkankami otaczającymi implanty i może wychwycić objawy wymagające konsultacji. Medyczną diagnozę oraz decyzję o dalszym leczeniu podejmuje jednak lekarz.

Most zamocowany w dniu zabiegu jest odbudową tymczasową. W czasie gojenia zmienia się kształt tkanek, a zespół obserwuje sposób, w jaki pacjent mówi, gryzie i funkcjonuje z nowym uzębieniem.

Ten okres pozwala ocenić między innymi:

Po zakończeniu odpowiedniego okresu gojenia protetyk rozpoczyna przygotowanie mostu ostatecznego. Ponownie współpracuje z laboratorium, przekazując technikowi informacje uzyskane podczas użytkowania pierwszej odbudowy.

Most docelowy powinien być dostosowany zarówno do implantów, jak i do aktualnego kształtu wygojonych tkanek.

Leczenie implantologiczne nie kończy się w momencie oddania mostu ostatecznego.

Implanty i odbudowa protetyczna wymagają systematycznej kontroli. Jej celem jest możliwie wczesne wykrywanie problemów biologicznych lub technicznych.

Podczas kolejnych wizyt oceniane mogą być:

W opiece długoterminowej ponownie współpracują higienistka, implantolog i protetyk. Zakres oraz częstotliwość wizyt są ustalane indywidualnie i zgodnie z protokołem kliniki.

Po usunięciu zęba miejsce po jego korzeniu zaczyna się goić. Jednocześnie kość wyrostka zębodołowego ulega naturalnej przebudowie i może zmniejszać swoją szerokość oraz wysokość.

Badania potwierdzają, że zmiany wymiarów kości są typowym zjawiskiem po ekstrakcji. Ich zakres jest różny u poszczególnych pacjentów i zależy między innymi od miejsca usunięcia zęba, budowy kości, stanu tkanek oraz przebiegu gojenia.

W dłuższym czasie mogą pojawić się również zmiany w położeniu zębów sąsiadujących z luką lub zęba znajdującego się w przeciwległym łuku. Nie u każdego pacjenta mają one duże nasilenie, dlatego nie należy automatycznie zakładać, że każda nieuzupełniona luka natychmiast doprowadzi do poważnego zaburzenia zgryzu. Badania wskazują jednak, że przemieszczanie sąsiednich zębów oraz wysuwanie zęba pozbawionego kontaktu z antagonistą są możliwe.

W zależności od miejsca braku i warunków zgryzowych mogą wystąpić:

Nie oznacza to, że każdą lukę trzeba odbudować natychmiast i w identyczny sposób. Ocenie powinny podlegać realne ryzyko zmian oraz korzyści i ograniczenia poszczególnych metod leczenia.

Nie każda sytuacja wymaga takiego samego postępowania.

W niektórych przypadkach lekarz może dopuścić pozostawienie luki i jej regularną obserwację. Może mieć to znaczenie na przykład wtedy, gdy brak dotyczy określonego zęba w bocznym odcinku, zgryz pozostaje stabilny, funkcja żucia jest zachowana, a ryzyko niekorzystnych zmian oceniono jako niewielkie.

Uzupełnienie braku może być szczególnie ważne, gdy:

Decyzja o leczeniu powinna wynikać z badania, diagnostyki obrazowej i analizy całego zgryzu, a nie tylko z samego stwierdzenia obecności luki.

Implant jest elementem umieszczanym chirurgicznie w kości szczęki albo żuchwy. Pełni funkcję podporową zbliżoną do korzenia naturalnego zęba.

Po uzyskaniu odpowiednich warunków na implancie mocowane są łącznik protetyczny oraz indywidualnie wykonana korona. Widoczna w jamie ustnej korona jest dobierana pod względem kształtu, koloru i proporcji do sąsiednich zębów.

Pacjenci często nazywają implantem całą odbudowę, choć faktycznie składa się ona z kilku elementów:

Implant nie jest więc gotowym sztucznym zębem. Stanowi fundament dla późniejszej odbudowy protetycznej.

W odpowiednio zakwalifikowanym przypadku implant pozwala:

Jednocześnie implant wymaga zabiegu chirurgicznego, odpowiednich warunków zdrowotnych oraz zachowania prawidłowej higieny przez cały okres użytkowania.

Klasyczny most protetyczny składa się z korony zastępującej utracony ząb oraz koron mocowanych na zębach znajdujących się po obu stronach luki. Sąsiednie zęby pełnią funkcję filarów utrzymujących całą konstrukcję.

Aby osadzić na nich klasyczny most, trzeba je odpowiednio przygotować. Najczęściej oznacza to oszlifowanie części tkanek zęba, tak aby możliwe było wykonanie koron.

Most może:

Należy wziąć pod uwagę, że:

Implant z koroną często jest rozważany, gdy:

Implant może być szczególnie atrakcyjny wtedy, gdy wykonanie mostu wymagałoby ingerencji w dwa całkowicie zdrowe zęby.

Most może być uzasadniony, gdy:

W takiej sytuacji most może jednocześnie uzupełnić brak i odbudować osłabione zęby sąsiadujące.

Zarówno implanty z pojedynczymi koronami, jak i mosty oparte na własnych zębach mogą zapewniać dobre efekty. Dostępne badania nie dają podstaw do uznania jednego rozwiązania za bezwzględnie najlepsze w każdym przypadku. Wybór powinien uwzględniać stan zębów, ryzyko powikłań, możliwości higieniczne i preferencje pacjenta.

Pojedynczy brak zęba może wymagać współpracy kilku specjalistów:

Stomatolog odtwórczy lub endodonta ocenia, czy ząb można jeszcze uratować. Może przeprowadzić leczenie kanałowe, odbudowę lub przygotować ząb do dalszego leczenia protetycznego.

Chirurg implantolog odpowiada za ocenę warunków kostnych, usunięcie zęba, przygotowanie miejsca oraz wszczepienie implantu. Protetyk projektuje przyszłą koronę albo most, analizując zgryz, estetykę, kształt odbudowy i możliwości jej czyszczenia. Technik dentystyczny wykonuje koronę lub most na podstawie danych przekazanych przez protetyka.

Higienistka stomatologiczna pomaga przygotować jamę ustną do leczenia i uczy prawidłowego oczyszczania korony, mostu oraz tkanek wokół implantu. W określonych przypadkach ortodonta może przygotować odpowiednią ilość miejsca pod odbudowę albo zaproponować zamknięcie luki za pomocą przesunięcia zębów.

Kompleksowe leczenie łączy implantologię, chirurgię i protetykę, a rekonstrukcje protetyczne powstają we współpracy lekarzy z laboratorium.

Na pierwszą wizytę warto zabrać:

Podczas konsultacji warto zapytać:

Dobry plan powinien przedstawiać nie tylko rekomendowaną metodę, ale również rozsądne alternatywy.

Pierwszym krokiem jest konsultacja oraz diagnostyka.

W Malo Clinic Szczecin dostępna jest kompleksowa oferta obejmująca między innymi implantologię, protetykę, chirurgię stomatologiczną, radiologię, endodoncję i stomatologię odtwórczą. Dzięki temu podczas planowania można ocenić zarówno możliwość wszczepienia implantu, jak i stan zębów sąsiadujących oraz alternatywne sposoby odbudowy.

Nie każdy brak jednego zęba wymaga implantu i nie każdy powinien być odbudowany mostem. Celem konsultacji jest wybór rozwiązania dopasowanego do konkretnej sytuacji, a nie zastosowanie tej samej procedury u wszystkich pacjentów. Przy rozległych brakach zębowych lub całkowitym bezzębiu rozważane są inne metody — opisaliśmy je we wpisie o tym, dla kogo przeznaczona jest metoda All-on-4.

Pojedynczy brak zębowy można najczęściej odbudować implantem z koroną albo mostem protetycznym.

Implant pozwala uniknąć przygotowywania sąsiednich zębów, ale wymaga zabiegu chirurgicznego, odpowiednich warunków oraz czasu potrzebnego na gojenie.

Most nie wymaga wszczepienia implantu i może być szczególnie korzystny, gdy zęby sąsiadujące z luką również potrzebują koron. Najczęściej wiąże się jednak z koniecznością ich przygotowania.

W określonych sytuacjach możliwe są także most adhezyjny, leczenie ortodontyczne, proteza tymczasowa albo pozostawienie luki pod kontrolą. Efekty odbudowy protetycznej możesz zobaczyć w sekcji metamorfozy uśmiechu pacjentów.

W tym sformułowaniu szczególnego wyjaśnienia wymaga słowo „stałe”.

Most tymczasowy jest stały pod względem sposobu zamocowania. Zostaje przykręcony do implantów, dlatego pacjent nie wyjmuje go samodzielnie do jedzenia, spania ani codziennego czyszczenia. Nie jest to klasyczna proteza ruchoma opierająca się na dziąsłach.

Jednocześnie most jest tymczasowy pod względem etapu leczenia. Jego zadaniem jest zapewnienie pacjentowi zębów na czas gojenia i integracji implantów z kością. Po zakończeniu tego okresu wykonywana jest ostateczna praca protetyczna, dopasowana do aktualnego kształtu tkanek, warunków zgryzowych i ustalonego planu leczenia.

Określenia „stały” i „tymczasowy” nie wykluczają się więc wzajemnie:

Stosowane konstrukcje różnią się między sobą: od pełnoakrylowego mostu tymczasowego po most docelowy wykonany z materiałów dobranych do potrzeb pacjenta.

Zabieg jest tylko jednym z elementów całego procesu. Leczenie rozpoczyna się wcześniej, od szczegółowej kwalifikacji i przygotowania indywidualnego planu.

Po zabiegu rozpoczyna się okres gojenia. Pacjent otrzymuje indywidualne zalecenia dotyczące przyjmowanych leków, odżywiania, higieny jamy ustnej i postępowania z mostem.

W kolejnych dniach mogą wystąpić typowe objawy pozabiegowe, takie jak obrzęk, tkliwość lub przejściowy dyskomfort. Ich nasilenie i czas utrzymywania się są indywidualne.

Pacjent powinien zgłaszać się na wyznaczone kontrole. Podczas wizyt lekarz ocenia:

Jednym z kolejnych etapów może być zdjęcie szwów, zwykle zgodnie z terminem ustalonym przez lekarza. Proces Malo Clinic Protocol obejmuje również kontrole implantologiczne, higienizację oraz późniejsze oddanie mostu ostatecznego.

Po usunięciu zębów i wszczepieniu implantów tkanki zaczynają się goić i przebudowywać. Może zmieniać się kształt dziąseł, a zespół medyczny obserwuje sposób funkcjonowania odbudowy, zgryzu oraz całego układu żucia.

Most tymczasowy pozwala pacjentowi funkcjonować w okresie gojenia, a lekarzowi i protetykowi umożliwia ocenę między innymi:

Informacje uzyskane w tym czasie mogą zostać wykorzystane podczas przygotowania ostatecznej odbudowy.

Most docelowy wykonuje się po zakończeniu odpowiedniego etapu gojenia i potwierdzeniu prawidłowej integracji implantów z kością.

Nie ma jednego terminu identycznego dla wszystkich pacjentów. Czas zależy między innymi od:

Najczęściej dalszy etap protetyczny jest realizowany po upływie kilku miesięcy. Dokładny moment rozpoczęcia pracy nad mostem ostatecznym ustala lekarz na podstawie badań kontrolnych.

Malo Clinic Protocol wyraźnie rozdziela most tymczasowy mocowany podczas zabiegu od mostu ostatecznego wykonywanego w kolejnych miesiącach.

Most tymczasowy pozwala pacjentowi mówić, uśmiechać się i funkcjonować bez ruchomej protezy. W pierwszym okresie jego użytkowanie musi jednak uwzględniać proces gojenia implantów.

Należy przestrzegać wszystkich zaleceń zespołu medycznego. Szczególnie ważne są:

Nie można zagwarantować tego bez wcześniejszej diagnostyki i oceny warunków uzyskanych podczas implantacji.

Natychmiastowe zamocowanie mostu wymaga przede wszystkim odpowiedniej stabilności implantów. Jeżeli warunki nie pozwalają na ich bezpieczne obciążenie, lekarz może zmienić plan i zastosować inne rozwiązanie na okres gojenia.

Dlatego określenie „zęby w jeden dzień” odnosi się do zaplanowanego protokołu dostępnego dla zakwalifikowanych pacjentów, a nie do uniwersalnej procedury wykonywanej w każdym przypadku.

Zalecenia kliniczne dotyczące All-on-4 podkreślają znaczenie stabilności implantów, sztywności mostu tymczasowego, prawidłowego zgryzu oraz konstrukcji umożliwiającej utrzymanie higieny.

Możliwość opuszczenia kliniki z mostem w dniu zabiegu jest efektem wcześniejszego przygotowania oraz współpracy wielu osób:

Proces koordynuje również opiekun pacjenta, który pomaga zaplanować terminy i przeprowadzić pacjenta przez kolejne etapy. Przed zabiegiem konieczne są diagnostyka i planowanie. Po nim następują gojenie, kontrole, higienizacja oraz dalszy etap protetyczny.

Leczenie pozwalające uzyskać nowe zęby w jeden dzień składa się z kilku etapów.

W dniu zabiegu mogą zostać usunięte zęby nienadające się do leczenia, wszczepione cztery implanty i zamocowany stały most tymczasowy. Pacjent nie wyjmuje go samodzielnie tak jak klasycznej protezy ruchomej.

Po zabiegu rozpoczyna się okres gojenia i integracji implantów z kością. W tym czasie odbywają się wizyty kontrolne, higienizacja i ocena funkcjonowania odbudowy. Następnie wykonywany jest most ostateczny, stanowiący docelowy etap leczenia protetycznego. Efekty leczenia możesz zobaczyć w sekcji metamorfozy uśmiechu pacjentów.

Dla osób, które źle tolerują protezę ruchomą, most na implantach może być stabilną alternatywą. Nie jest jednak rozwiązaniem dla każdego. Bezpieczne leczenie wymaga szczegółowej kwalifikacji, właściwych warunków do implantacji i późniejszej współpracy pacjenta z zespołem medycznym.

Metoda All-on-4 jest przeznaczona przede wszystkim dla osób, które potrzebują odbudowy całego górnego lub dolnego łuku zębowego. Nie jest to rozwiązanie stosowane standardowo przy braku jednego zęba.

Leczenie może być rozważane u pacjentów:

Ostateczna kwalifikacja zależy nie tylko od liczby zachowanych zębów. Lekarz bierze pod uwagę również ich stan, zdrowie dziąseł, ilość i jakość kości, warunki zgryzowe, choroby ogólne, przyjmowane leki oraz możliwość utrzymywania prawidłowej higieny.

W metodzie All-on-4 pełny łuk zębowy odbudowuje się za pomocą jednego mostu protetycznego podpartego na czterech implantach. Implanty zostają umieszczone w precyzyjnie zaplanowanych miejscach szczęki lub żuchwy, tak aby uzyskać odpowiednią stabilizację całej konstrukcji.

Dwa implanty w przedniej części łuku są zazwyczaj ustawiane pionowo. Tylne implanty mogą zostać umieszczone pod kątem, co pozwala wykorzystać dostępne warunki kostne i ominąć wybrane struktury anatomiczne.

Takie rozmieszczenie implantów może w wielu przypadkach umożliwić leczenie bez wcześniejszego przeszczepu kości. Nie jest to jednak zasada obowiązująca u każdego pacjenta. Zakres procedury zależy od indywidualnych warunków anatomicznych ocenionych na podstawie badań obrazowych.

Most jest przykręcany do implantów, dlatego pacjent nie wyjmuje go samodzielnie tak jak tradycyjnej protezy ruchomej.

Całkowite bezzębie oznacza brak wszystkich zębów w szczęce, żuchwie lub obu łukach. Może być następstwem chorób przyzębia, zaawansowanej próchnicy, urazów, chorób ogólnych albo wieloletnich problemów stomatologicznych.

W przypadku tak rozległych braków nie wystarczy odbudowanie pojedynczego zęba. Konieczne jest odtworzenie całego łuku oraz przywrócenie prawidłowych warunków do gryzienia, mówienia i podparcia tkanek twarzy.

All-on-4 umożliwia wykonanie stałej odbudowy bez wszczepiania osobnego implantu w miejsce każdego utraconego zęba. Cztery implanty stanowią podporę dla całego mostu protetycznego.

Tak, obecność własnych zębów nie wyklucza kwalifikacji do Malo Clinic Protocol.

Metoda może być rozważana u pacjentów, którzy nadal mają część uzębienia, ale zęby są bardzo zniszczone, rozchwiane albo objęte zaawansowaną chorobą przyzębia. Dotyczy to również przypadków, w których wcześniejsze leczenie nie daje realnej szansy na ich długotrwałe zachowanie.

Jeżeli pozostałe zęby nie rokują dobrze, lekarz może zaplanować ich usunięcie oraz wprowadzenie implantów podczas jednego etapu zabiegowego.

Proteza ruchoma może przez wiele lat spełniać swoją funkcję. U części pacjentów z czasem pojawiają się jednak problemy związane ze zmianą podłoża kostnego, pogorszeniem stabilizacji lub niedostatecznym dopasowaniem protezy.

Pacjenci zgłaszający się na konsultację dotyczącą implantów All-on-4 w Szczecinie często skarżą się na:

Most na 4 implantach jest mocowany stabilnie w jamie ustnej. Nie przesuwa się tak jak proteza ruchoma i nie wymaga codziennego wyjmowania przez pacjenta. Jego konstrukcja może również pozostawić podniebienie odsłonięte, co poprawia komfort użytkowania.

Trzeba jednak pamiętać, że most wymaga dokładnego czyszczenia, stosowania odpowiednich akcesoriów higienicznych i regularnych kontroli.

Nie zawsze. Metoda All-on-4 została opracowana między innymi z myślą o wykorzystaniu dostępnej kości w sposób umożliwiający stabilne podparcie pełnego łuku zębowego.

Odpowiednie rozmieszczenie implantów pozwala w wielu przypadkach ominąć obszary największego zaniku kości. Dzięki temu część pacjentów może uniknąć rozległej odbudowy kostnej poprzedzającej właściwe leczenie implantologiczne.

Nie oznacza to jednak, że przeszczep kości nigdy nie będzie potrzebny. Przy bardzo zaawansowanych warunkach anatomicznych może być konieczne zastosowanie zmodyfikowanego protokołu, dodatkowych procedur albo innych rodzajów implantów.

Możliwości leczenia można ocenić dopiero po wykonaniu odpowiedniej diagnostyki, najczęściej obejmującej tomografię komputerową.

Określenie „zęby w jeden dzień” odnosi się do możliwości przeprowadzenia części chirurgicznej i zamocowania stałego mostu tymczasowego w dniu zabiegu.

W zależności od planu leczenia podczas jednej wizyty mogą zostać:

Oba rozwiązania mają własne wskazania. Wybór powinien wynikać z sytuacji klinicznej, oczekiwań pacjenta i możliwości bezpiecznego przeprowadzenia leczenia.

Prawidłowo zaplanowana odbudowa pełnego łuku zębowego może pomóc przywrócić:

Efekty zależą od warunków początkowych, prawidłowego przebiegu leczenia, procesu gojenia oraz współpracy pacjenta. Implanty i most wymagają regularnej higieny oraz kontroli przez cały okres użytkowania. Rezultaty leczenia możesz zobaczyć w sekcji metamorfozy uśmiechu pacjentów.

Zakończenie części chirurgicznej nie oznacza zakończenia opieki implantologicznej. Wokół implantów, podobnie jak wokół naturalnych zębów, może gromadzić się płytka bakteryjna. Brak odpowiedniej higieny zwiększa ryzyko zapalenia tkanek otaczających implanty, zaniku kości i problemów z całą konstrukcją.

Pacjent powinien:

Długotrwały efekt leczenia zależy zarówno od pracy zespołu medycznego, jak i od codziennej współpracy pacjenta.

Koncepcja All-on-4 została opracowana przez zespół Malo Clinic jako metoda natychmiastowej rehabilitacji pacjentów z całkowitym bezzębiem lub zębami nienadającymi się do zachowania.

Malo Clinic Protocol obejmuje nie tylko samo wszczepienie czterech implantów. To pełny proces uwzględniający diagnostykę, planowanie części chirurgicznej i protetycznej, wykonanie mostu, opiekę po zabiegu, higienizację oraz długoterminowe kontrole.

Długoterminowe badania kliniczne obejmujące rehabilitację szczęki i żuchwy potwierdzają możliwość uzyskania wysokiej przeżywalności implantów oraz odbudów protetycznych. Jednocześnie wykazują, że mogą występować powikłania biologiczne i mechaniczne, dlatego odpowiednia kwalifikacja i systematyczna opieka pozostają niezbędne.